Wat wil je?

Wat wil je? Mijn mond stond vol tanden toen ik die vraag voor het eerst gesteld

Wat wil je? Halverwege de 20ste eeuw begon reclame te ontstaan die zich nadrukkelijk richtte op het ophemelen van het individu. Vooral toen de vrouwen emancipatie echt een feit aan het worden was werd het duidelijk dat vrouwen een enorme potentiële grote markt was. Reclames begonnen ego’s in een ‘ik’ jasjes te verkopen. Want als je product X kocht laat je zien dat je niet zoals ‘de anderen’ bent en misschien zelfs beter. Erg verleidelijk want het ego draagt bij aan fysieke waarde van aan mooie kleren, dure auto’s en alles verbergende make-up, waar tot zekere mate niks mis mee is, maar daar stopt het meestal niet mee. Het verkoop een droom die weinige ooit zullen bereiken kan een gevaarlijk zijn als je erin gaat geloven. Waarnaast draait de ‘ik’ meer om de verzameling van het non-fysieke zoals ervaringen, opvoeding en opleiding. Wie jij wilt zijn is heel wat anders dan wat je al heb gedaan. Daar is nu verandering in aan het komen. Steeds meer producten worden diensten en draait het meer om de ervaring en de bruikleen. Goed zo! Zou je denken. Nu wordt er eindelijk aandacht besteed aan het echte ‘ik’. En in een ideale wereld zou dat het geval zijn. Helaas is in de realiteit bijna iedereen opgevoed met een vertekend ‘ik/ego-beeld’. Zolang de mens zich materialistisch wilt onderscheiden van andere mensen zal er altijd een vals ‘ik/ego-beeld’ blijven bestaan.kreeg ruim 10 jaar geleden. Wat ik wil? Ik snapte letterlijk de vraag niet, zelfs nu heb ik moeite deze te beantwoorden. Want het concept ‘ik’ heb ik altijd vaag gevonden. Niet omdat ik er niet over na had gedacht. Sterker nog ik was er constant mee bezig. Op de kunstacademie volgde ik elke filosofie minor die ik kon pakken ook als het niets met mijn studierichting te maken had. Filosofie en denken over de ‘staat van de mens’ was en is nog steeds mijn passie. Alleen wist ik het toen nog niet zo te formuleren. De ‘ik’ volgens veel filosofen is een onnatuurlijk concept. Het is eerder te benoemen als ego dan als identiteit. Gelukkig is ego een duidelijker concept want daar heb je genoeg voorbeelden van in de natuur en het moderne leven. Ego gaat om je (vooral succes) uitstraling naar andere soortgenoten toe. Van Alpha apen tot instagram is te zien dat het ‘ik’ minder te maken heeft met wie je bent maar meer wie je wilt zijn in de ogen van anderen. Gek genoeg worden ‘ego’ en ‘ik’ snel aan elkaar gekoppeld terwijl de ‘ik’ een manifestatie van het jou is en het ego meer een “kleren van de keizer” concept is.

Wat wil je? De vraag word me vaak gesteld als ik twijfels uit over wat ik doe als zelfstandig ondernemer. Want, zoals ik hierboven heb aangegeven, is die vraag in het beste geval (in het huidige arbeidsethos) dubieus te noemen. Wat je wil en waar werk in te vinden is zijn vaak niet hetzelfde. Iets waar ik al jaren keihard tegenaan loop. Want zodra je over na gaat denken wat je “echt” wil moet je nadenken wie je denkt te ‘zijn’. Hiervoor zijn veel mensen niet voor opgeleid en hebben dus ook niet of nauwelijks nagedacht over het antwoord. Een paar weken geleden had ik een gesprek met een loopbaanbegeleider. Die mij een vraag stelde die tot nu toe bijna taboe leek. ‘Wat kun je?’ Wat was deze vraag een verademing! Want dit begreep ik. Ik weet wat ik kan en wat ik heb gedaan. Waar je echt trots op kan zijn en wat boekdelen over jou spreekt. Deze vraag gaat over waardigheid, zelfvertrouwen en zelfsturing. Een stukje echte ‘ik’ en duidelijkheid wat ik iedereen gun, zonder een minor in filosofie te hoeven volgen.

Wat kun je?

 1# Leren Over Leren: Over Do-It-Yourself onderwijs 

Pionieren of het boerenverstand gebruiken?

Er lijken nu twee reacties gaande op de veranderingen die plaatsvinden in het onderwijs. Aan de ene kant heb je de pioniers. Mensen die het liefst alles achterlaten en op zoek willen gaan naar nieuwe bestemmingen.Aan de andere kant zijn er de mensen die zich beroepen op het boerenverstand.

Een mentaliteit die uitstekend de waan van de dag de wind uit de zeilen neemt, maar nauwelijks van zijn ‘land’ afkomt. Soms lijkt het alsof je partij moet kiezen voor één van deze twee uiterste.

Waar kies ik voor? Ik ben nooit iemand geweest die voor de makkelijk uitweg koos. Ik kies daarom een ander soort verstandhouding: Een ‘schippers-verstand’. Ofwel; De durf om de reis aan te gaan zonder de uitdagingen van die reis niet te onderschatten. Geen moment je oog af te wenden van waar je bent en waar je naartoe gaat. Het lef om koerscorrecties uit te voeren als daardoor je reis gunstiger wordt. Een denkstijl waar techniek beheersing, ervaring, gezond verstand en het verlangen om nieuwe bestemmingen te bereiken de boventoon voert.

Wie durft er met mij mee te varen naar nieuwe bestemmingen? Wie durft het avontuur aan te gaan?

Als onderwijs innovator spreek ik veel met docenten op alle onderwijsniveaus. Ik help met coördineren, navigeren en implementeren… en als het moet, inspireren.
Ik organiseer en verzorg co-creatie sessies, workshops, gastlessen/demonstratie lessen, presentaties.

Ga naar www.keepgearingup.online of neem contact met me op via info(at)sanderdeneef.nl


Heilige onderwijs huisjes

Dit is een serie #heiligeonderwijshuisjes en is bedoeld om te provoceren en discussie uit te lokken.

Als je wilt mag je ze gebruiken om stof in je buurt, of eigen hoofd, te doen opwaaien.
Heb je ook een rake stelling die tegen een ‘heilig onderwijs huisjes’ schopt. Hoor ik ze graag.